ความบังเอิญ ในความทรงจำ ( ครั้งที่ 1 )
วันนี้กลับบ้านเร็วเลย เพราะต้องไปธนาคารต่อ เสร์จกลับมาถึงห้องกินก๋วยเตี๋ยวหน้า แมนชั่นเจ้าประจำ กินเสร็จนอน นอนแล้วตื่นมารอทำอารมย์ทำงานแล้วหยิบไดอารี่ เก่า ๆ ที่เขียนถึงบ๊วยขึ้นมาอ่านเจอที่เขียนไว้เมื่อหลายปีแล้ว 14 ปี เลยล่ะ
23 เมษายน 2540
การพบกันบางครั้งอาจจากการบังเอิญ แต่ความบังเอิญที่ผมจดจำจนทุกวันนี้มี 2 ครั้งซึ่งเกิดตอนเรียนทั้งนั้นเลย
ครั้งแรกหลังโรงอาหาร ผมจำไม่ได้ว่าไปทำอะไรตรงนั้นอาจจะไปซื้อขนมหลังร้านค้า แล้วบ๊วยก็เดินมากับเพื่อนอีก 1 คน
แล้วก็มองมาที่ผมพอดี โอ้โห เต็ม ๆ ครับ ตอนนั้น ทำไรไม่ถูกเลย หน้าชา ปากชา ขาชา บ๊วยพอมองเสร็จก็หัวเราะ แล้วก็เดินไปจำได้ว่านั่งอมยิ้มทั้งวัน
เรกกับตู้ก็ถามว่าเป็นไร อารมย์ดีจังข้าวก็กินอร่อย นอนก็ฝันดี เฮ้อ วันนี้นอนดีกว่า
พรุ่งนี้ค่อยมาต่อ ความบังเอิญ ในความทรงจำ
