วิธีเลือกซื้อน้องบีเกิ้ล
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=oneloveonelife&month=11-04-2010&group=11&gblog=17
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=oneloveonelife&month=11-04-2010&group=11&gblog=17
วันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
ด้วยรักและปลาทู มอส Mos ไม่สนิทผมเจ็บ
1. ผมชอบกินผัดกระเพรา
2. ผมไม่หล่อ
2. ผมไม่หล่อ
3. บ้านผมชื่อ บ้านบึงกระจับ อ.วิเชียร
4. ผมเตี้ย
5. ผมดำ
4. ผมเตี้ย
5. ผมดำ
6. ผมขับรถไม่แข็ง
7. ผมล้างจานเป็นซักผ้าได้
8. ผมชอบหมาแต่ตอนนี้เลี้ยงแมว
9. ผมเลือดกรุ๊ป
A
10.ผมเป็นลูกชายคนโต
11. น้องผมชื่อ ตุ๊ก แต่เข้า กรุงเทพ เพื่อนเรียก โจ้
12. พ่อผมชื่อหนูกัน แม่ ชื่อแต๋น
11. น้องผมชื่อ ตุ๊ก แต่เข้า กรุงเทพ เพื่อนเรียก โจ้
12. พ่อผมชื่อหนูกัน แม่ ชื่อแต๋น
13. ผมชอบดูบอล
และเตะบอล
14. ผมรักเด็ก
15. ผมไม่มีประวัติอาชญากรรม
14. ผมรักเด็ก
15. ผมไม่มีประวัติอาชญากรรม
16.เงินเดือนผม
25700 บาท
17.ผมเรียน
มัธยม ที่เขาค้อชื่อ รร.แคมป์สนวิทยาคม
18.เงินผมยังต้องใช้หนี้กู้ทุน
2000 บาทต่อเดือน
19.ผมทำงานมา 5- 6 ที่แล้ววันพฤหัสบดีที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2555
Fan - Epik High [MV]
ONE!
Time is tickin′. T-Time is tickin′, tickin′.Time is
tickin′, T-Time is tickin′ away...
เวลากำลังหมดไปเรื่อยๆ กำลังหมดไปเรื่อยๆ
(TABLO)
ฉันอยากเห็นน้ำตาเธอ หลั่งไหลโดยไร้เหตุผล
ไม่มีใครรู้ภายในใจของเธอ แก้วที่แตกด้วยอารมณ์รุนแรงเหมือนภายุ บาดแผลได้กลายเป็นความเจ็บปวด ประตูกลับกลายเป็นกำแพง ฉันในกระจกเงากลายเป็นศัตรู มันเจ็บปวดใช่ไหม?
(MITHRA)
ฉันจะป้องกันไม่ให้ทุกคนรู้เรื่องของเธอ ฉันละทิ้งลมหายใจเพื่อป้องกันให้แน่นหนาที่สุด ฉันจะให้เธอเลือกตอนจบ ฉันมันเลวเหรอ? ฉันจะเอาเหตุผลออกไปจากโลกใบนี้ เพื่อการมีชีวิตอยู่ต่อไปของเธอ
ไม่มีทางที่จะเลือกวิธีเพื่อย้อนกลับไป
(ฉันเดา) เธอจะเดินต่อไปจนสิ้นสุด ลมหายใจของเธอคงจะหยุดก่อนหัวใจของฉัน
(JISUN)
บาดแผล...แผลเป็น...น้ำตา...เอ่อล้น
(เมื่อไหร่ที่เธอร้องไห้ ถึงแม้ว่าเธอกำลังพยายาม บอกคำลา ..... เวลากำลังหมดลเรื่อยๆ)
เธอเดินอย่างไร้จุดหมายจนกระทั่งเธอตายไป (ฉันจะปกป้องเธอ)
(เมื่อไหร่ที่เธอร้องไห้ ถึงแม้ว่าเธอกำลังพยายาม บอกคำลา ..... เวลากำลังหมดลเรื่อยๆ)
เธอคือที่หนึ่ง
เมื่อเธอเดินอยู่ในเงามืด
(เมื่อฉันกำลังกลัวความมืด ลมหายใจฉันไม่เหมือนเดิม)
เธอคือผู้ช่วยชีวิตฉัน ฉันจะเอื้อมมือของฉันออกไปให้เธอ
(เมื่อประตูทุกบานในโลกที่ปิดตายสำหรับฉัน ฉันจะปกป้องเธอด้วยมือของฉัน)
เธอคือที่หนึ่ง เธอคือผู้ช่วยชีวิต
เวลากำลังหมดไปเรื่อยๆ .....
(MITHRA)
มือของเธอทำให้โลกมีแต่ไฟ เธอปิดตาทุกคน
การได้รับความทุกข์ทรมานได้ย้อนกลับเข้าไปในแววตาของเธอเหมือนดาวที่กลายเป็นเมืองของเธอ
เธอยังคงฝันอยู่ใช่ไหม หรือว่ากำลังหลับ?
เธอกำลังตักตวงน้ำตาของเธอที่ไหลริน หวังให้เรือกระดาษจมลง มันไม่เศร้าเหรอ?
(TABLO)
บางทีเธอตื่นขึ้นอย่างเปียกโชกด้วยเหงื่อในกลางคืน และคลานอย่างรู้สึกตัวอยู่บนพื้น?
เธอคิดว่านี่มันจบแล้ว เธอไม่เป็นไรใช่มั๊ย? เพราะฉันเข้าใจ
ฉันคือแผลเป็นบนร่างกายที่บอบช้ำของเธอ ฉันจะลบน้ำตาที่เธอซ่อนเอาไว้ในงานแต่งงานที่แตกเป็นเสี่ยง ฉันจะปรบมือด้วยมือคู่นี้ของฉัน และเชื่อมั่นในตัวเธอ
(JISUN)
บาดแผล...แผลเป็น...น้ำตา...เอ่อล้น
(เมื่อไหร่ที่เธอร้องไห้ ถึงแม้ว่าเธอกำลังพยายาม บอกคำลา ..... เวลากำลังหมดลเรื่อยๆ)
เธอเดินอย่างไร้จุดหมายจนกระทั่งเธอตายไป (ฉันจะปกป้องเธอ)
(เมื่อไหร่ที่เธอร้องไห้ ถึงแม้ว่าเธอกำลังพยายาม บอกคำลา ..... เวลากำลังหมดลเรื่อยๆ)
เธอคือที่หนึ่ง
เมื่อเธอเดินอยู่ในเงามืด
(เมื่อฉันกำลังกลัวความมืด ลมหายใจฉันไม่เหมือนเดิม)
เธอคือผู้ช่วยชีวิตฉัน ฉันจะเอื้อมมือของฉันออกไปให้เธอ
(เมื่อประตูทุกบานในโลกที่ปิดตายสำหรับฉัน ฉันจะปกป้องเธอด้วยมือของฉัน)
เธอคือที่หนึ่ง เธอคือผู้ช่วยชีวิต
เธอคือที่หนึ่ง เธอคือผู้ช่วยชีวิต
(TABLO)
เธอมีบาดแผล เธอมีแผลเป็น เธอเดินอย่างไร้จุดหมายในเงามืด?
เธอมีบาดแผล เธอมีแผลเป็น เธอเดินอย่างไร้จุดหมายในเงามืด?
(ความศรัทธา โชคชะตา ความรัก)
เธอยังคงงดงามสำหรับฉัน
(JISUN)
เธอคือที่หนึ่ง
เมื่อเธอเดินอยู่ในเงามืด
(เมื่อฉันกำลังกลัวความมืด ลมหายใจฉันไม่เหมือนเดิม)
เธอคือผู้ช่วยชีวิตฉัน ฉันจะเอื้อมมือของฉันออกไปให้เธอ
(เมื่อประตูทุกบานในโลกที่ปิดตายสำหรับฉัน ฉันจะปกป้องเธอด้วยมือของฉัน)
Time is tickin′. T-Time is tickin′, tickin′.Time is
tickin′, T-Time is tickin′ away...
เวลากำลังหมดไปเรื่อยๆ กำลังหมดไปเรื่อยๆ
ผู้ช่วยชีวิตของฉัน
วันพุธที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
คนเคียงข้าง BlackHead
วันนี้เมื่อหลายปีมาแล้ว ที่สนามหญ้าข้าง กอล์ฟแมนชั่น ย่านรังสิต
ย้อนกลับมาอีกครั้งผมจำไม่ได้ล่ะว่าปีไหน แต่จำได้ว่าเป็นปีเดียวกันกับเพื่อนสนิทผมบวช
เธอมากรุงเทพเพราะพึ่งเรียนจบ ป.ตรี มาพร้อมกับเพื่อนแล้วก็มาหางานทำที่ กรุงเทพ
ผมหวังให้เธอได้งานที่นี่เพื่อผมจะได้อยู่ใกล้เธอ แต่มันก็ไม่เกิดขึ้น
เหตุการณ์หนึ่งที่ผมจำได้ว่าทุกปี คือ เธอยอมรับให้ผมเป็นแฟนในวันนี้ 19 ก.ค
วันนี้ผมก็ยังมั่นใจว่าเธอนั้น คือคนที่ผมเลือกอยู่เคียงข้างผม
วันอังคารที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
Silly Fools - สูญญากาศ Soonyagard [HD MV]
ผมไม่รู้หรอกนะว่าตอนนี้บ๊วยจะคิดยังไง
บ๊วยคิดว่าผมหลอกบ๊วยหรือเปล่า ผมไม่รู้
แต่ตั้งแต่ผมตกลงคบกับบ๊วยจริง ๆ ผมก็ไม่มีใครเลย
ตอนเรียนมันก็ต้องมีบ้างที่ไปชอบใครบ้างแต่ไม่มีซักคนที่เป็นแฟน
กลายเป็นเพื่อน เป็นพี่ไปหมดแล้ว คิดกันแค่นั้นหมดแล้ว
พ่อแม่ผมก็รู้จัก แต่แกคนเดียว ตุ๊กมันก็รู้ว่าผมมีใครยังไงถ้าคิดว่าจะมาปกปิดให้กัน
ไม่ใช่ถาม เพื่อน ๆผมหรือที่ทำงานก็ได้
ถ้าบ๊วยคิดว่าที่ผ่านมาผมหลอกบ๊วย แล้วผมมีใครอยู่ไม่ใช่เลย
สาบานได้ เกิดชาติหน้าให้เป็นหมาก็ได้ถ้าคิดว่าต้อมแอบมีใครอยู่
วันจันทร์ที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันศุกร์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันอังคารที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันนี้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว 060555 เวลา 20.52 น.
ตื่นขึ้นมาบ๊วยโทรหาบ๊วยบอกว่าตอนนี้อยู่บางแสนล่ะ คืนนี้คงนอนคนเดียว ผมบอกให้บ๊วยมา กทม.ดีกว่าคุยไปคุยมา กลับเป็นผมที่ห้ามใจไม่ไหว ตีตั๋วจาก เอกมัย ไปหาเองซะงั้นถึงประโยคนี้กำลังจะ 20.52 ล่ะเปิดประตูมาบ๊วยอยู่ในชุด สีเขียว ยังไม่ได้อาบน้ำเหอๆ สัมผัสแรกคือผม จับหัวบ๊วย.....
วันเสาร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันพฤหัสบดีที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
อยากกอดอีก
ตื่นมาตอนเช้ายังได้กอกบ๊วยอยู่
บ๊วยอยู่ในอ้อมกอดอยู่ไม่ได้ฝันไปเพราะไม่ได้นอนเลย
แอบดูบ๊วยนอนทั้งคืนและแอบหอมแก้มด้วย
ไม่อยากให้เช้าเลยไม่อยากให้บ๊วยออกจากอ้อมกอดเลย
มันมีแค่เรามันไม่มีเรื่องคนอื่น
มีบางช่วงบ๊วยต้องเกาเพราะผืนที่ขึ้นตอนเล่นน้ำทะเล
พอเห็นเรามาเลยหลับปุ๋ยอุ่นใจไม่กลัวผีล่ะ
ตอนใกล้สว่างเผลองีบนิดหนึ่งฝันเลย
ว่าพาครอบครัวเรามาด้วยกัน
ตื่นเช้ามาบ๊วยไปนั่งกินริมหาด แป๊ปหนึ่งก็ต้องกลับล่ะ
เพื่อนบ๊วยท้องเสียเข้า. โรงพยาบาล จากนั้นไปซื้อของฝากที่หนองมน
ก็กลับ รถที่ไปด้วยชื่อนุ่น และหมุ่มลูกชื่อ สิงโต ตัวแสบเลยเหอๆๆ
จับมือบ๊วยเกือบตลอดทางไม่อยากปล่อยเลย
ถึงเซ็นทรัลบางนาก็ลงต้องจากกันแล้วบ๊วยบอกเดี๋ยวเจอกันอีก
กลับถึงบ้าน นอนเลย ตื่นมาเช็คมือถือ ซักพักบ๊วยก็โทรมาบอกอยู่คลอง8อยู่เลย
บอกบ๊วยเมื่อคืนแทบไม่ได้ เพราะดูแกนอน คุยได้ซักพักก็ต้องเดินทางต่อล่ะ
บอกบ๊วยถึงแล้วให้โทรมาบอกด้วย ก็ไม่โทรมา โทรถามก็ไม่ได้รับสาย
อยากให้บ๊วยอยู่ใกล้ๆ
วันอาทิตย์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
วันจันทร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
วันเสาร์ที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
วันพุธที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
วันอาทิตย์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2555
ผู้หญิงสายตาสั้น ผู้ชายสายตายาว (ใยไหม)
เขียนโดย ออนอุมาร์
หากคนสองคนมี “มุมมองความรัก” แตกต่างกัน ความต้องการของสองคนนั้น ก็คงจะ “สวนทาง” กัน ตลอดเวลาแน่ ๆ เหมือนคนสายตาสั้น แย่งกันอ่านหนังสือเล่มเดียวกับคนสายตายาว เมื่อไม่มีความพอดี ก็ยากที่ทุกอย่างจะลงตัวได้อย่างที่ใจเราต้องการ
จะดีกว่าไหม ถ้าต่างฝ่ายต่าง “ยอมรับ” ในความคิดของอีกฝ่ายให้เป็น ไม่ต้องเชื่อทั้งหมด และไม่จำเป็นต้องต่อต้านกันทุกเรื่อง สายตาที่สองคนนั้นมองผ่านสิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” ก็คงจะชัดเจนและเห็นไปในทิศทางเดียวกันมากขึ้น อย่าลืมว่าความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อนกว่าเรื่องใด ๆ ในโลก แค่เข้าใจผิดกันนิดเดียว สามารถพังชีวิตคนคนหนึ่งได้ในพริบตา ดังนั้น…การปรับจูนความเข้าใจให้ตรงกัน จึงเป็นหัวใจสำคัญที่ขาดไม่ได้…หากคิดจะมีความรัก
ครั้งหนึ่งฉัน ก็เป็นเหมือนผู้หญิงสายตาสั้น ที่มองอะไรไกล ๆ ไม่เห็น สิ่งหนึ่งที่ชัดที่สุด มีเพียงความต้องการสูงสุดของตัวเอง เวลามีความรัก ก็รักแต่สิ่งที่ตัวเองรัก คิดแค่ว่าความต้องการของตัวเอง “สำคัญที่สุด” เขาจะต้อง “ตามใจ” เรา เขาต้องกิน ทำ คิด แต่สิ่งที่เราชอบเท่านั้น มันเหมือนกับคนที่คิดอะไรแคบ ๆ ทั้งเห็นแก่ตัว และน่ารำคาญเป็นที่สุด เมื่อเรียกร้องต้องการจากเขามาก ๆ เข้า ความคิดที่ต่างกันก็ค่อย ๆ ทำร้ายความรู้ดี ๆ ยิ่งนานไป ความเข้าใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ในเมื่อเขาทำตามสิ่งที่เราต้องการ “ไม่ได้ทั้งหมด” หากเราไม่ “เข้าใจ” กฎแห่งความจริงข้อนี้ ก็เหลือเพียงประตูบานเดียวเท่านั้น ที่จะเปิดออกไปได้ นั่นคือ ประตูแห่งการจากลา … ถ้า ไม่อยากให้รักดี ๆ ต้องพังลงไป เพียงเพราะความเอาแต่ใจของตัวเอง ก็จงวางความต้องการรกรุงรังนั้นลง เพื่อจะได้มีสายตาที่เฉียบคมมากขึ้น แต่ ก่อนเราอาจไม่เข้าใจ ในหลายอย่างที่เขาทำ หรือในหลาย ๆ ครั้งที่เขาเลือกจะปฎิเสธเรา หากทบทวนดูดี ๆ จะพบว่า ผู้ชายมีสายตาที่มองอะไรยาวไกลกว่าผู้หญิงมาก
เขา ไม่ชอบตามใจเราทุกเรื่อง ก็เพราะต้องการให้เราทำอะไรด้วยตัวเองให้ “เป็น” เพราะไม่มีใครอยู่เป็นศูนย์กลางของทุกเรื่องสำหรับใครได้
เขาไม่ค่อยประคบประหงม เพราะคิดว่าหากมีวันหนึ่งที่เขาไม่อยู่ เขาก็มั่นใจว่าเราจะดูแลตัวเองได้
เขา ไม่ซื้อของแพง ๆ ให้ ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีเงิน แต่เขาอยากให้เราเห็นคุณค่าของการได้มา ซึ่งสิ่งที่ต้องการมากกว่าและยิ่งกว่านั้น…เขาไม่ต้องการให้คนที่เขารัก รักเขาเพราะสิ่งของที่ได้ มากกว่ารักที่ตัวตนของกันและกัน
ฉันเชื่อว่ามีผู้หญิงอีกหลายคนที่เอาแต่น้อยใจว่า เขาไม่พูดถึงเรื่องอนาคตของเราเลย คบไปวัน ๆ แบบนี้มีแต่จะเสียเวลา ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้เขาพูดถึงอนาคตบ่อย ๆ จะได้อุ่นใจมากกว่าที่เป็นอยู่ ต่อให้เรายัดเยียดความต้องการใส่ไปในหัวเขาเท่าไหร่ ก็คงไม่มีวันประสบความสำเร็จ หากเรายังเป็นคนที่ไม่พร้อมจะเข้าใจเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างมีเหตุผล
ถ้าทุกวันนี้มีเงินเก็บไม่กี่พันบาท แต่ฝันอยากถอยรถป้ายแดงออกมาขับเล่น ฝันนั้นก็คงไม่มีทางเกิดขึ้น หรือถ้าเราดึงดันทำให้มันเป็นจริงจนได้ ความต้องการของเรานั่นแหละ จะกลับมาฆ่าเราด้วยตัวมันเอง
“มองทุกอย่าง” ให้ ไกลกว่าที่เป็นอยู่ ค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหามัน เพราะในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาง่าย ๆ โดยไม่รอคอยจังหวะที่ลงตัว รักกันอย่างคนที่เข้าใจกัน ถ้ารู้ตัวว่าเราเป็นคนมองอะไรสั้น ๆ ใกล้ ๆ ก็ลองมองให้ไกลขึ้น ไม่แน่ว่าอนาคตที่เคยเลือนรางมาทั้งชีวิต อาจชัดเจนขึ้นได้ เพียงเพราะคนสองคน มีสายตาที่มองเห็น “จุดหมาย” เดียวกัน อย่างเข้าใจกันนั่นเอง
หากคนสองคนมี “มุมมองความรัก” แตกต่างกัน ความต้องการของสองคนนั้น ก็คงจะ “สวนทาง” กัน ตลอดเวลาแน่ ๆ เหมือนคนสายตาสั้น แย่งกันอ่านหนังสือเล่มเดียวกับคนสายตายาว เมื่อไม่มีความพอดี ก็ยากที่ทุกอย่างจะลงตัวได้อย่างที่ใจเราต้องการ
จะดีกว่าไหม ถ้าต่างฝ่ายต่าง “ยอมรับ” ในความคิดของอีกฝ่ายให้เป็น ไม่ต้องเชื่อทั้งหมด และไม่จำเป็นต้องต่อต้านกันทุกเรื่อง สายตาที่สองคนนั้นมองผ่านสิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” ก็คงจะชัดเจนและเห็นไปในทิศทางเดียวกันมากขึ้น อย่าลืมว่าความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อนกว่าเรื่องใด ๆ ในโลก แค่เข้าใจผิดกันนิดเดียว สามารถพังชีวิตคนคนหนึ่งได้ในพริบตา ดังนั้น…การปรับจูนความเข้าใจให้ตรงกัน จึงเป็นหัวใจสำคัญที่ขาดไม่ได้…หากคิดจะมีความรัก
ครั้งหนึ่งฉัน ก็เป็นเหมือนผู้หญิงสายตาสั้น ที่มองอะไรไกล ๆ ไม่เห็น สิ่งหนึ่งที่ชัดที่สุด มีเพียงความต้องการสูงสุดของตัวเอง เวลามีความรัก ก็รักแต่สิ่งที่ตัวเองรัก คิดแค่ว่าความต้องการของตัวเอง “สำคัญที่สุด” เขาจะต้อง “ตามใจ” เรา เขาต้องกิน ทำ คิด แต่สิ่งที่เราชอบเท่านั้น มันเหมือนกับคนที่คิดอะไรแคบ ๆ ทั้งเห็นแก่ตัว และน่ารำคาญเป็นที่สุด เมื่อเรียกร้องต้องการจากเขามาก ๆ เข้า ความคิดที่ต่างกันก็ค่อย ๆ ทำร้ายความรู้ดี ๆ ยิ่งนานไป ความเข้าใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ในเมื่อเขาทำตามสิ่งที่เราต้องการ “ไม่ได้ทั้งหมด” หากเราไม่ “เข้าใจ” กฎแห่งความจริงข้อนี้ ก็เหลือเพียงประตูบานเดียวเท่านั้น ที่จะเปิดออกไปได้ นั่นคือ ประตูแห่งการจากลา … ถ้า ไม่อยากให้รักดี ๆ ต้องพังลงไป เพียงเพราะความเอาแต่ใจของตัวเอง ก็จงวางความต้องการรกรุงรังนั้นลง เพื่อจะได้มีสายตาที่เฉียบคมมากขึ้น แต่ ก่อนเราอาจไม่เข้าใจ ในหลายอย่างที่เขาทำ หรือในหลาย ๆ ครั้งที่เขาเลือกจะปฎิเสธเรา หากทบทวนดูดี ๆ จะพบว่า ผู้ชายมีสายตาที่มองอะไรยาวไกลกว่าผู้หญิงมาก
เขา ไม่ชอบตามใจเราทุกเรื่อง ก็เพราะต้องการให้เราทำอะไรด้วยตัวเองให้ “เป็น” เพราะไม่มีใครอยู่เป็นศูนย์กลางของทุกเรื่องสำหรับใครได้
เขาไม่ค่อยประคบประหงม เพราะคิดว่าหากมีวันหนึ่งที่เขาไม่อยู่ เขาก็มั่นใจว่าเราจะดูแลตัวเองได้
เขา ไม่ซื้อของแพง ๆ ให้ ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีเงิน แต่เขาอยากให้เราเห็นคุณค่าของการได้มา ซึ่งสิ่งที่ต้องการมากกว่าและยิ่งกว่านั้น…เขาไม่ต้องการให้คนที่เขารัก รักเขาเพราะสิ่งของที่ได้ มากกว่ารักที่ตัวตนของกันและกัน
ฉันเชื่อว่ามีผู้หญิงอีกหลายคนที่เอาแต่น้อยใจว่า เขาไม่พูดถึงเรื่องอนาคตของเราเลย คบไปวัน ๆ แบบนี้มีแต่จะเสียเวลา ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้เขาพูดถึงอนาคตบ่อย ๆ จะได้อุ่นใจมากกว่าที่เป็นอยู่ ต่อให้เรายัดเยียดความต้องการใส่ไปในหัวเขาเท่าไหร่ ก็คงไม่มีวันประสบความสำเร็จ หากเรายังเป็นคนที่ไม่พร้อมจะเข้าใจเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างมีเหตุผล
ถ้าทุกวันนี้มีเงินเก็บไม่กี่พันบาท แต่ฝันอยากถอยรถป้ายแดงออกมาขับเล่น ฝันนั้นก็คงไม่มีทางเกิดขึ้น หรือถ้าเราดึงดันทำให้มันเป็นจริงจนได้ ความต้องการของเรานั่นแหละ จะกลับมาฆ่าเราด้วยตัวมันเอง
“มองทุกอย่าง” ให้ ไกลกว่าที่เป็นอยู่ ค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหามัน เพราะในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาง่าย ๆ โดยไม่รอคอยจังหวะที่ลงตัว รักกันอย่างคนที่เข้าใจกัน ถ้ารู้ตัวว่าเราเป็นคนมองอะไรสั้น ๆ ใกล้ ๆ ก็ลองมองให้ไกลขึ้น ไม่แน่ว่าอนาคตที่เคยเลือนรางมาทั้งชีวิต อาจชัดเจนขึ้นได้ เพียงเพราะคนสองคน มีสายตาที่มองเห็น “จุดหมาย” เดียวกัน อย่างเข้าใจกันนั่นเอง
ผู้หญิงสายตาสั้น ผู้ชายสายตายาว (ใยไหม)
เขียนโดย ออนอุมาร์
หากคนสองคนมี “มุมมองความรัก” แตกต่างกัน ความต้องการของสองคนนั้น ก็คงจะ “สวนทาง” กัน ตลอดเวลาแน่ ๆ เหมือนคนสายตาสั้น แย่งกันอ่านหนังสือเล่มเดียวกับคนสายตายาว เมื่อไม่มีความพอดี ก็ยากที่ทุกอย่างจะลงตัวได้อย่างที่ใจเราต้องการ
จะดีกว่าไหม ถ้าต่างฝ่ายต่าง “ยอมรับ” ในความคิดของอีกฝ่ายให้เป็น ไม่ต้องเชื่อทั้งหมด และไม่จำเป็นต้องต่อต้านกันทุกเรื่อง สายตาที่สองคนนั้นมองผ่านสิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” ก็คงจะชัดเจนและเห็นไปในทิศทางเดียวกันมากขึ้น อย่าลืมว่าความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อนกว่าเรื่องใด ๆ ในโลก แค่เข้าใจผิดกันนิดเดียว สามารถพังชีวิตคนคนหนึ่งได้ในพริบตา ดังนั้น…การปรับจูนความเข้าใจให้ตรงกัน จึงเป็นหัวใจสำคัญที่ขาดไม่ได้…หากคิดจะมีความรัก
ครั้งหนึ่งฉัน ก็เป็นเหมือนผู้หญิงสายตาสั้น ที่มองอะไรไกล ๆ ไม่เห็น สิ่งหนึ่งที่ชัดที่สุด มีเพียงความต้องการสูงสุดของตัวเอง เวลามีความรัก ก็รักแต่สิ่งที่ตัวเองรัก คิดแค่ว่าความต้องการของตัวเอง “สำคัญที่สุด” เขาจะต้อง “ตามใจ” เรา เขาต้องกิน ทำ คิด แต่สิ่งที่เราชอบเท่านั้น มันเหมือนกับคนที่คิดอะไรแคบ ๆ ทั้งเห็นแก่ตัว และน่ารำคาญเป็นที่สุด เมื่อเรียกร้องต้องการจากเขามาก ๆ เข้า ความคิดที่ต่างกันก็ค่อย ๆ ทำร้ายความรู้ดี ๆ ยิ่งนานไป ความเข้าใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ในเมื่อเขาทำตามสิ่งที่เราต้องการ “ไม่ได้ทั้งหมด” หากเราไม่ “เข้าใจ” กฎแห่งความจริงข้อนี้ ก็เหลือเพียงประตูบานเดียวเท่านั้น ที่จะเปิดออกไปได้ นั่นคือ ประตูแห่งการจากลา … ถ้า ไม่อยากให้รักดี ๆ ต้องพังลงไป เพียงเพราะความเอาแต่ใจของตัวเอง ก็จงวางความต้องการรกรุงรังนั้นลง เพื่อจะได้มีสายตาที่เฉียบคมมากขึ้น แต่ ก่อนเราอาจไม่เข้าใจ ในหลายอย่างที่เขาทำ หรือในหลาย ๆ ครั้งที่เขาเลือกจะปฎิเสธเรา หากทบทวนดูดี ๆ จะพบว่า ผู้ชายมีสายตาที่มองอะไรยาวไกลกว่าผู้หญิงมาก
เขา ไม่ชอบตามใจเราทุกเรื่อง ก็เพราะต้องการให้เราทำอะไรด้วยตัวเองให้ “เป็น” เพราะไม่มีใครอยู่เป็นศูนย์กลางของทุกเรื่องสำหรับใครได้
เขาไม่ค่อยประคบประหงม เพราะคิดว่าหากมีวันหนึ่งที่เขาไม่อยู่ เขาก็มั่นใจว่าเราจะดูแลตัวเองได้
เขา ไม่ซื้อของแพง ๆ ให้ ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีเงิน แต่เขาอยากให้เราเห็นคุณค่าของการได้มา ซึ่งสิ่งที่ต้องการมากกว่าและยิ่งกว่านั้น…เขาไม่ต้องการให้คนที่เขารัก รักเขาเพราะสิ่งของที่ได้ มากกว่ารักที่ตัวตนของกันและกัน
ฉันเชื่อว่ามีผู้หญิงอีกหลายคนที่เอาแต่น้อยใจว่า เขาไม่พูดถึงเรื่องอนาคตของเราเลย คบไปวัน ๆ แบบนี้มีแต่จะเสียเวลา ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้เขาพูดถึงอนาคตบ่อย ๆ จะได้อุ่นใจมากกว่าที่เป็นอยู่ ต่อให้เรายัดเยียดความต้องการใส่ไปในหัวเขาเท่าไหร่ ก็คงไม่มีวันประสบความสำเร็จ หากเรายังเป็นคนที่ไม่พร้อมจะเข้าใจเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างมีเหตุผล
ถ้าทุกวันนี้มีเงินเก็บไม่กี่พันบาท แต่ฝันอยากถอยรถป้ายแดงออกมาขับเล่น ฝันนั้นก็คงไม่มีทางเกิดขึ้น หรือถ้าเราดึงดันทำให้มันเป็นจริงจนได้ ความต้องการของเรานั่นแหละ จะกลับมาฆ่าเราด้วยตัวมันเอง
“มองทุกอย่าง” ให้ ไกลกว่าที่เป็นอยู่ ค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหามัน เพราะในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาง่าย ๆ โดยไม่รอคอยจังหวะที่ลงตัว รักกันอย่างคนที่เข้าใจกัน ถ้ารู้ตัวว่าเราเป็นคนมองอะไรสั้น ๆ ใกล้ ๆ ก็ลองมองให้ไกลขึ้น ไม่แน่ว่าอนาคตที่เคยเลือนรางมาทั้งชีวิต อาจชัดเจนขึ้นได้ เพียงเพราะคนสองคน มีสายตาที่มองเห็น “จุดหมาย” เดียวกัน อย่างเข้าใจกันนั่นเอง
หากคนสองคนมี “มุมมองความรัก” แตกต่างกัน ความต้องการของสองคนนั้น ก็คงจะ “สวนทาง” กัน ตลอดเวลาแน่ ๆ เหมือนคนสายตาสั้น แย่งกันอ่านหนังสือเล่มเดียวกับคนสายตายาว เมื่อไม่มีความพอดี ก็ยากที่ทุกอย่างจะลงตัวได้อย่างที่ใจเราต้องการ
จะดีกว่าไหม ถ้าต่างฝ่ายต่าง “ยอมรับ” ในความคิดของอีกฝ่ายให้เป็น ไม่ต้องเชื่อทั้งหมด และไม่จำเป็นต้องต่อต้านกันทุกเรื่อง สายตาที่สองคนนั้นมองผ่านสิ่งที่เรียกว่า “ความรัก” ก็คงจะชัดเจนและเห็นไปในทิศทางเดียวกันมากขึ้น อย่าลืมว่าความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อนกว่าเรื่องใด ๆ ในโลก แค่เข้าใจผิดกันนิดเดียว สามารถพังชีวิตคนคนหนึ่งได้ในพริบตา ดังนั้น…การปรับจูนความเข้าใจให้ตรงกัน จึงเป็นหัวใจสำคัญที่ขาดไม่ได้…หากคิดจะมีความรัก
ครั้งหนึ่งฉัน ก็เป็นเหมือนผู้หญิงสายตาสั้น ที่มองอะไรไกล ๆ ไม่เห็น สิ่งหนึ่งที่ชัดที่สุด มีเพียงความต้องการสูงสุดของตัวเอง เวลามีความรัก ก็รักแต่สิ่งที่ตัวเองรัก คิดแค่ว่าความต้องการของตัวเอง “สำคัญที่สุด” เขาจะต้อง “ตามใจ” เรา เขาต้องกิน ทำ คิด แต่สิ่งที่เราชอบเท่านั้น มันเหมือนกับคนที่คิดอะไรแคบ ๆ ทั้งเห็นแก่ตัว และน่ารำคาญเป็นที่สุด เมื่อเรียกร้องต้องการจากเขามาก ๆ เข้า ความคิดที่ต่างกันก็ค่อย ๆ ทำร้ายความรู้ดี ๆ ยิ่งนานไป ความเข้าใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ในเมื่อเขาทำตามสิ่งที่เราต้องการ “ไม่ได้ทั้งหมด” หากเราไม่ “เข้าใจ” กฎแห่งความจริงข้อนี้ ก็เหลือเพียงประตูบานเดียวเท่านั้น ที่จะเปิดออกไปได้ นั่นคือ ประตูแห่งการจากลา … ถ้า ไม่อยากให้รักดี ๆ ต้องพังลงไป เพียงเพราะความเอาแต่ใจของตัวเอง ก็จงวางความต้องการรกรุงรังนั้นลง เพื่อจะได้มีสายตาที่เฉียบคมมากขึ้น แต่ ก่อนเราอาจไม่เข้าใจ ในหลายอย่างที่เขาทำ หรือในหลาย ๆ ครั้งที่เขาเลือกจะปฎิเสธเรา หากทบทวนดูดี ๆ จะพบว่า ผู้ชายมีสายตาที่มองอะไรยาวไกลกว่าผู้หญิงมาก
เขา ไม่ชอบตามใจเราทุกเรื่อง ก็เพราะต้องการให้เราทำอะไรด้วยตัวเองให้ “เป็น” เพราะไม่มีใครอยู่เป็นศูนย์กลางของทุกเรื่องสำหรับใครได้
เขาไม่ค่อยประคบประหงม เพราะคิดว่าหากมีวันหนึ่งที่เขาไม่อยู่ เขาก็มั่นใจว่าเราจะดูแลตัวเองได้
เขา ไม่ซื้อของแพง ๆ ให้ ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีเงิน แต่เขาอยากให้เราเห็นคุณค่าของการได้มา ซึ่งสิ่งที่ต้องการมากกว่าและยิ่งกว่านั้น…เขาไม่ต้องการให้คนที่เขารัก รักเขาเพราะสิ่งของที่ได้ มากกว่ารักที่ตัวตนของกันและกัน
ฉันเชื่อว่ามีผู้หญิงอีกหลายคนที่เอาแต่น้อยใจว่า เขาไม่พูดถึงเรื่องอนาคตของเราเลย คบไปวัน ๆ แบบนี้มีแต่จะเสียเวลา ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้เขาพูดถึงอนาคตบ่อย ๆ จะได้อุ่นใจมากกว่าที่เป็นอยู่ ต่อให้เรายัดเยียดความต้องการใส่ไปในหัวเขาเท่าไหร่ ก็คงไม่มีวันประสบความสำเร็จ หากเรายังเป็นคนที่ไม่พร้อมจะเข้าใจเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างมีเหตุผล
ถ้าทุกวันนี้มีเงินเก็บไม่กี่พันบาท แต่ฝันอยากถอยรถป้ายแดงออกมาขับเล่น ฝันนั้นก็คงไม่มีทางเกิดขึ้น หรือถ้าเราดึงดันทำให้มันเป็นจริงจนได้ ความต้องการของเรานั่นแหละ จะกลับมาฆ่าเราด้วยตัวมันเอง
“มองทุกอย่าง” ให้ ไกลกว่าที่เป็นอยู่ ค่อย ๆ เดิน ค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหามัน เพราะในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาง่าย ๆ โดยไม่รอคอยจังหวะที่ลงตัว รักกันอย่างคนที่เข้าใจกัน ถ้ารู้ตัวว่าเราเป็นคนมองอะไรสั้น ๆ ใกล้ ๆ ก็ลองมองให้ไกลขึ้น ไม่แน่ว่าอนาคตที่เคยเลือนรางมาทั้งชีวิต อาจชัดเจนขึ้นได้ เพียงเพราะคนสองคน มีสายตาที่มองเห็น “จุดหมาย” เดียวกัน อย่างเข้าใจกันนั่นเอง
วันอังคารที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2555
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)