วันจันทร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

แฟนผมชื่อ บ๊วย เสมอ

คนที่ทำให้หัวใจผมพองโต….
ในโลกนี้ผมว่าต้องมีนางฟ้าอยู่เยอะแยะเต็มไปหมดแน่….และแน่นอนนางฟ้าของผมอาจจะไปซ้ำกับใครอีกหลายคน
ผมจำเทอได้ติดตาเพราะเทอเด่นในเพื่อน ใน รุ่นเดียวกันจิงๆๆ….( อันนี้ยืนยัน )
ผมเรียน สถาปัตย์วิทยาลัยเทคนิคเพชรบูนณ์ ส่วน เทอเรียน คหกรรม ครับหน้าตาที่คม สวย ผิวออก ดำแดง
ผมจะเห็นเทอประจำบ่อยที่สุดตอนเข้าแถวหน้าเสาธง ( ขอบคุณที่มีพิธีกรรมนี้อยู่ในโลก ) ตั้งแต่ ปี 1-2 เทอไม่มีโอกาส
ได้รู้จักผม ( อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ได้หล่อ ขนาดนั้น ) เพราะผมได้แต่มองเทอ อีกมุมหนึ่งของโรงอาหาร ได้มองอยู่แบบนั้น
และได้ยินเรื่องราวของเทอเป็นประจำ ได้ข่าวคนนั้น ไปจีบ คนนี้ไปจีบ บางล่ะ ผมหวังว่าสักวัน ต้องมีคราวของผมบางให้
ตายเถอะแต่ช่วงนั้นผมเหมือนอากาศของเทอ เดินผ่านก็ไมทักทาย เออก็ยังไม่รู้จักนี่หว่า +555+….
แต่ผมรู้จักเทอนะ ชื่อเทอจำง่าย แปลก สำหรับผมนะ +555+นางฟ้าผมคนนี้ เทอชื่อ " บ้วย "ครับ
เทอเรียน คหกรรม

ว่าลึกในใจไม่เคยยอมรับว่าเธอจากไปแล้ว
ลึกลงไปไม่เคยยอมรับว่าเธอมีคนใหม่
ลึกลงไปยังมีความหวังว่าเธอจะกลับมา
เริ่มต้นใหม่
เลยยังเก็บตัวไม่ยอมพบใคร
เพื่อรอเธอกลับมา


<3<3<3
c(^____^)b
< o >
////
l l



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น